, ,

فرزندان درگیر با والدین الکلی

اعتیاد به الکل (الکلیسم) عبارت است از وابستگی فیزیکی و روانی به الکل. هرگاه که در ایران سخن از معتادان به میان می آید معمولأ فقط معتادان به مواد مخدر به ذهن مخاطبان میرسند. در حالیکه در ایران بخصوص در سالهای اخیر، مصرف مشروبات الکلی به مقدار قابل توجهی بالا رفته و اعتیاد به الکل رو به افزایش است.

معاون آموزش مرکز ملی و مطالعات اعتیاد و عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران، در گفتگویی با (خبرآنلاین) انکار کردن معضل اعتیاد به الکل در ایران را بی فایده خواند و خواستار تاسیس مراکز ویژه ترک اعتیاد به الکل شد.

سایت رسمی ستاد مبارزه با مواد مخدر اعلام کرده که پانزده درصد افراد در جامعه ایران در سنین مابین پانزده تا هفتاد و چهار سال دارای علائم بارز افسردگی هستند و تحقیقات انجام شده نشانگر آن است که این افراد افسرده اعتیاد به مواد مخدر و مشروبات الکلی دارند.

بسیاری از این افراد برای رهایی از گرفتاریهای خانوادگی و شغلی رو به مصرف الکل می آورند تا کمتر به مشکلاتشان فکر کنند.

در این میان کودکان بسیاری نیز درگیر مساله اعتیاد به الکل پدران خود هستند. اگرچه اعتیاد به الکل در زنان نیز وجود دارد ولیکن میزان اعتیاد به الکل مردان در ایران بطور قابل توجهی بالاتر از زنان است.

برخی از کودکانی که در این محیطها رشد می کنند احساس می کنند که باید از دیگر اعضای خانواده محافظت کنند. کودکانی که والدین معتاد به الکل خود را می بینند و مشکلات روحی و جسمانی ناشی از مصرف الکل را در آنها مشاهده می نمایند، احساس عجز و درماندگی می کنند، چون والدین خود را دوست دارند ولی نمی دانند که چگونه آنها را از صدمه زدن به خود و دیگران باز دارند. بسیاری از این افراد با بروز کوچکترین اشتباهی بسیار ترسان می شوند، زیرا همیشه سعی در پوشاندن مشکل خود دارند و همیشه سعی می کنند که با بهتر عمل کردن خودشان کمبودها را جبران کنند و وقتی در کار، درس و یا دیگر مسائل زندگی شکست می خورند، احساس درماندگی شدیدی می کنند. سنگینی این بار، همراه با احساس شرم، در وجود این کودکان رشد می کند و در نهایت به محلی برای حمله شیطان تبدیل می شود که دائما درون آنها این جمله را تکرار می کند “تو دوست داشتنی نیستی”، “اگر مردم خود حقیقی تو را بشناسند تو را دوست نخواهند داشت”.

پیدا کردن شخصیت جدید در خداوند پروسه زیبایی است که با گذشت زمان این مشکل را حل می کند. رابطه صمیمی با خداوند و شریک شدن و درمیان گذاشتن ضعفها، گناهها و نقصهای خود با موجودی کامل چون او باعث برکت است.

زیرا یاد می گیری این درد را نزد خداوند با اشکها اعتراف نموده و به او اعتماد کرده و همه شکست هایت را به او بسپاری. شیطان با اسیر کردن افراد در درون خودشان و تشویق آنها به پنهان کردن “خود درونیشان” محیطی برای شکسته شدن، و سقوط ایجاد می کند تا خود بر آن حکمرانی کند. اما اگر بدانید که کسی هست که شما را با همه ضعفها و شکستها و بدون هیچ قید و شرطی دوست دارد، هویت تازه ای می یابید که هرگز تجربه نکرده اید، آنگاه متوجه می شوید که پدر یا مادر الکلی شما خود، راه خود را تعیین کرده و این تقصیر شما نبوده است. شما از این پس به جای احساس تقصیر، دعا کردن با بار قلبی، صبر و محبت را برای والدین خود می توانید تجربه کرده و مسیر زندگی خود را با خداوند بطور شخصی و زیبا طی کنید .

اگر فکر می کنید که برای شناخت شخصیت خود در خداوند عیسی مسیح و رهایی از این شرم درونی به مشاوره احتیاج دارید با ما تماس بگیرید.

برگرفته از

رادیو فردا، بی بی سی فارسی

www.Secureinheart.com/question-14.htm

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.
بخش‌های موردنیاز با * علامت گذاری شده اند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *