آرامش از دست رفته ام کجاست؟

گاهی پیش می آید که در کشاکش روزهای تکراری و روزمرگی ها از خود می پرسیم جایگاه آرامش در زندگی ما کجاست ؟

” همیشه در خداوند شاد باشید، بازهم می گویم: شاد باشید. بگذارید حلم شما بر همگان آشکار باشد. خداوند نزدیک است. برای هیچ چیز نگران نباشید، بلکه در هر چیز با دعا و استغاثه، همراه با شکرگزاری، درخواستهای خود را به خدا ابراز کنید. بدین گونه، آرامش خدا که فراتر از تمامی عقل است، دلها و ذهنهایتان را در مسیح عیسی محفوظ نگاه خواهد داشت.”

وقتی این آیه را دوباره می خوانیم، آیا واقعا با صداقت می توانیم بگوییم که به آن عمل می کنیم؟ آیا ما اضطراب را تجربه نمی کنیم؟ بیدارشدن نصفه شبها و فکرهای درهم و برهم را چطور؟ آیا واقعا می توان مطابق این آیه زندگی کرد؟

شاد بودن یعنی شکرگزاری به درگاه خداوند در هرصورت برای آنچه که پیش آمده… باید باور کنیم خداوند نیکو است و در نیکویی او شاد باشیم. اگر نمی توانیم شادی کنیم در نیکویی او و اراده او شک داریم. اگر در این قسمت مشکل داریم باید روزانه حتی برای دو دقیقه هم که شده برای اتفاقات آن روز اقدام به شکرگزاری کنیم. وقتی این عمل را شروع کنیم بتدریج دلایل بیشتری برای شکرگزاری پیدا خواهیم کرد. مهم نیست چقدر همه چیز در شرایط بدی قرار دارد، آنچه مهم است این است که خداوند می تواند آنها را بهر خیریت ما بکار ببرد. ( رومیان ۸: ۲۸)

دومین نکته در این آیات آن است که بگذارید حلم شما بر همگان آشکار باشد.

عمل به این جمله خیلی سخت است، بخصوص وقتی اطرافیان درست عمل نمی کنند و با رفتارهای نامعقول شما را تحت فشار قرار می دهند. عمل کردن به این جمله در شرایطی که همه چیز عالی پیش می رود مسلما آنقدرها سخت نیست ولی در شرایط نامطلوب چطور؟

نکته بعدی سپردن مسئولات خود به خداوند است. چگونه می توان نگران نبود؟

این آیه تصریح می کند که مضطرب نشوید و در همه حال دعا کنید. بلی تنها با عمل کردن به بخش دوم این آیه یعنی دعا کردن است که مضطرب نبودن ممکن می شود. اگر ما فقط تصمیم بگیریم که مضطرب نباشیم نمی توانیم موفق شویم زیرا اضطراب بخشی از وجود آدمی است، ولی اگر تصمیم بگیریم هرگاه مضطرب شدیم دعا کنیم، آنگاه می توان موفق شد.

بی شک عمل کردن به تک تک این نکات می تواند آرامش خداوند را که آرامش پایدار است به زندگی مان برگرداند، آرامشی که فوق از عقل ماست.

برگرفته از

http://www.Kyria.com