بکارت را در چه می دانم؟

علیرغم محدویتهای ظاهری اعمال شده درجامعه کنونی بر سر پایبندی به حجاب و سنت، تغییر در هنجارهای اجتماعی و سبک زندگی، افزایش روابط جنسی آزاد در بین دختران و پسران در جامعه ما را به همراه داشته است. اما همچنان وجود بکارت درهنگام ازدواج از مهم ترین شرایط و اصول انتخاب محسوب می شود.

در سالهای اخیر رشد جراحیهای ترمیم پرده بکارت بسیار بالا بوده است. اگرچه آمار دقیقی در دست نیست ولیکن این مساله در جامعه پزشکی و مامایی ایران بسیار مشهود است. از آنجا که این عمل در ایران همواره بصورت پنهانی انجام می شده حتی پیشینه دقیقی از آن نیز در دست نیست. هزینه این عمل جراحی در تهران بین دویست هزار تومان تا هفت میلیون تومان متغیر است. اگر اثر بخیه را با جراحی پلاستیک یا لیزر از بین ببرند حتی پزشکی قانونی هم قادر به تشخیص این عمل نخواهد بود که در این صورت هزینه آن به ارقام میلیونی میرسد.

دلایلی که اکثر دختران قربانی بیان می کنند، از فریبی که خورده اند تا عشقی ناپایدار یا تجاوز و اتفاقات ناگوار متفاوت است. برخی دختران حتی به علت از دست دادن بکارت به فکر خودکشی می افتند. سئوال این است که اگر پرده بکارت همچون معیاری برای انتخاب است، پس چرا پسران و مردانی که با زنان و دختران همان جامعه رابطه داشته اند، در هنگام ازدواج بدنبال دخترانی باکره هستند؟ و چرا دختران ما باید با دروغ گویی و تحمل دردسرهای این عمل به ازدواج خود قدم بگذارند؟ آیا روسپیان دیروز، روسفیدان شب زفاف باید باشند؟ حتی برخی از پسرانی که سالها در خارج کشور زندگی کرده و انواع روابط را تجربه کرده اند بدنبال ازدواج با دختران باکره درون کشور هستند. آیا این نوع جراحیها خود فریبی است یا دیگر فریبی؟

براستی بکارت چه معنایی دارد؟ آیا تنها بمعنای خونریزی در اولین رابطه جنسی است؟ و یا آیا به معنای صبر کردن برای عشقی حقیقی و یکی شدن از نظر فیزیکی، روحی و احساسی با فردی است که خداوند او را برای شما در نظر گرفته است؟ بسیاری از دخترانی که امروزه برای ترمیم پرده بکارت به مطب پزشکان مراجعه میکنند شاید این رابطه را فقط یکبار با کسی تجربه کرده اند که فکر می کرده اند بشدت عاشق آنهاست و با هم ازدواج می کنند ولی اینگونه نبوده است، آیا فکر نمی کنید کسی که واقعأ عاشق شماست برای شما صبر می کند؟ همان طور که در رساله اول قرنتیان می خوانیم محبت حقیقی صبور است. صبر یکی از نشانه های عشق حقیقی است. اینکه بخاطر ترس از دست دادن فرد مقابل به رابطه جنسی تن دهید بسیار اشتباه است.

از طرف دیگر افراد بسیاری وجود دارند که در افکار و درون خود باکره نیستند، اگرچه بکارت خود را حفظ کرده اند ولیکن انواع دیگر روابط جنسی را تجربه کرده اند و پس از ازدواج و از دست دادن این بکارت ظاهری به علت عدم پاکی افکارشان به همسر خود خیانت می ورزند.

پس آیا بهتر نیست پسران بجای ملاک قرار دادن پرده بکارت بدون شناخت عمیق از افکار و روحیه فرد مقابل، و دختران با سرپوش گذاشتن بر آنچه که اتفاق افتاده است بدنبال خویشتنداری قبل از ازدواج و بدست آوردن عشق حقیقی و یکی شدن با فرد مقابل فقط در چهارچوب ازدواج باشند؟

علیرغم وضعیت اقتصادی در جامعه، بالا رفتن سن ازدواج و عدم برآورده شدن نیازها و غرایز، آیا نمی توان بر وعده های خداوند چشم دوخت؟ خداوندی که در مزامیر داوود زن نیکو را به عنوان هدیه ای از جانب خدا و برکت بر زندگی وعده می دهد؟ آیا نیکویی یک زن می تواند منحصر به داشتن پرده بکارت باشد؟ آیا اگر تو خود با خویشتنداری زندگی کنی نمی توانی از خداوند وعده او را که همسر نیکو خواهد بود دریافت کنی؟ بیایید بر آفریننده خود اعتماد کنیم که در مزمور۳۷ برای مردان و زنان کامل و عادل خود عافیت سلامتی را وعده می دهد.

مزمور ۳۷:۳۷ مرد کامل را ملاحظه کن و مرد راست را ببین زیرا که عاقبت آن مرد سلامتی است. آنچه که امروز دختران و پسران ما به آن نیاز دارند بکارت حقیقی است در عمق وجود و افکار. نظرات خود را با ما درمیان بگذارید.

برگرفته از

۱. BBC Farsi www.bbc.co.uk /Persian

۲. www.ir-women.com کانون زنان ایران