آیا می توان عشق را در اینترنت یافت؟

در امریکا نود و سه میلیون فرد مجرد وجود دارد که سه میلیون از آنها برای ثبت نام در سایتهای dating پول خوبی پرداخت می کردند. بیست و دو میلیون از این افراد درسال ۲۰۰۸ از طریق اینترنت بدنبال نیمه گمشده خود می گشتند که ۵۲,۴% این افراد مرد و ۴۷,۶% آنان زن بودند. این میزان درسال ۲۰۱۰ به یک پنجم افراد مجرد افزایش یافته است. البته اکثر افراد که اینگونه آشنا می شوند نمی توانند به دیگران بگویند که در فضای مجازی با هم آشنا شده اند چون در اکثر مواقع واکنش اطرافیان مثبت نیست و با نگاهی کنایه آمیز یا لبخند معنی دار مواجه می شوند. گویا این بدان معناست که بگویند ما خیلی ناامید بودیم، به همین خاطر به فضای مجازی روی آوردیم…..بسیاری از افراد در سراسر دنیا بدنبال پیدا کردن عشق، همسر و شریک زندگی خود در اینترنت می گردند. سایتهای متعددی برای این منظور وجود دارد. همینطور شبکه های اجتماعی هم در این زمینه سهم مهمی دارند. حتی در جوامع غربی هم این موضوع شیوع بسیاری دارد.

در نظر سنجی که در امریکا بعمل آمده عده ای این نوع آشنایی ها را با دیدگاه منفی می نگرند و عده ای آن را کاملأ مثبت بررسی می کنند. عده ای که آن را منفی می دانند احتمال بیماری روانی فرد مقابل، متاهل بودن و بیان نکردن شرایط واقعی و …. را ذکر می کنند و عده ای دیگر که آن را مثبت بررسی می کنند دلیل خود را برای این امر وجود فضایی راحت و آزاد بدون قضاوت، و خالی از قید و بندهای روابط عادی بیان می کنند.

مساله ای که در اینجا مطرح میشود این است که آنها که در خارج از محیط اینترنت یکدیگر را ملاقات می کنند، چگونه شناخت و ملاقاتهایی دارند؟ ملاقات در یک مرکز خرید، ملاقات در دانشگاه و دیدن شخصیت اجتماعی طرف مقابل بدون آگاهی از زندگی شخصی و اخلاقهای فرد در زندگی شخصی؟ آشنایی در محیط کاری؟ شناختی تدریجی و عمیق و سپس عشق؟ یا عشق در یک نگاه؟ اگر شما جزو آن دسته ای باشید که با یک نگاه یا شناختی جزئی مایل به آشنایی با طرف مقابل می باشید و بعدأ به تدریج این شناخت را عمیق تر می کنید شاید تفاوت زیادی بین محیط اینترنت و اینگونه آشنایی ها نباشد، فقط آنچه که مطرح می شود احتیاط در صحت هویت فرد است.

برای بسیاری عشق و ازدواج در شرایطی غیرمنتظره پیش می آید. آنچه که ضروری است دستیابی به شناخت عمیق و اختصاص دادن زمان برای ایجاد ادراک حسی پیش از جدی تر شدن رابطه است، لیکن اینکه نحوه این آشنایی چگونه است نمی تواند به تنهایی خط بطلان یا تائیدی برای این رابطه باشد. البته اینکه در محیط کاری یا درسی یا با آشنایی خانوادگی فردی را بشناسیم به ما اطمینانی بابت هویت فرد می دهد، و آشنایی اینترنتی بخصوص برای دختران و پسران نوجوان ریسک های خود را دارد اما در شرایطی که رابطه دختران و پسران در جامعه ما ممنوع است و آشنایی های خانوادگی هم به علت کم شدن روابط در جامعه محدود شده است نمی توان خط بطلانی بر این گونه آشنایی ها کشید. حتی در جوامعی مثل امریکا و کشورهای اروپایی و سایر کشورهای آسیایی این نوع آشنایی ها از محبوبیت خاص خود برخوردار است و میزان آن هر ساله طبق آمار سازمان آمار امریکا بالاتر می رود.

آنچه که ما مسیحیان به آن ایمان داریم آن است که خداوند مهیا کننده برای فرزندان خود می باشد و به آینده آنها می اندیشد و برای شناخت اراده خداوند باید دعا کرد، و اراده او را در این زمینه طلبید و به صدای خداوند حساس بود. اینکه احساس کنی عاشق شده ای می تواند فقط یک هجوم احساسی بدون تفکر باشد ولیکن اگر به صدای خداوند در قلبت گوش می دهی زمینه این آشنایی می تواند حتی در محیط اینترنت هم باشد. آشنایی اینترنتی به خودی خود نه می تواند کاملأ رد شود و نه آنکه بطور کامل تائید شود. نحوه پیش رفتن در رابطه و شناخت بعدی است که اهمیت دارد. اگر در این موقعیت قرار دارید و نیاز به راهنمایی دارید تیم مشاوره ما در انتظار صدای شماست .

برگرفته از

۱. www.usa.gov

۲. www.statcan.yc.ca

۳. www.statistics.gov.uk