شرم نباید مانع از درمان بیماری جنسی شود!
صندوقدار یکی از فروشگاه های زنجیره ای تهران با خنده و شوخی تعریف می کند که این روزها یکی از بیشترین اقلام سرقتی توسط خریداران، کاندوم است و در توضیح علت آن این طور ادامه می دهد که در بررسی دوربین ها افراد به سرعت بسته کاندوم را داخل کیف می اندازند و از محدوده دور می شوند و زمانی که نگهبان های امنیتی آنان را توقیف می کنند در جواب می گویند که خجالت کشیده اند بسته کاندوم را روی نوار نقاله قرار دهند!
با وجودیکه برای نسل جدید سکس همچون گذشته یک تابو محسوب نمی شود و جوانان بسیار راحت تر از گذشته با آن برخورد میکنند اما هنوز قید و بندها و زنجیرهای فرهنگی یادگاری نسل های قدیمی تر کاملاً از میان نرفته و حرف زدن از سکس و حواشی آن و حتی بیماری های جنسی همچنان می بایست در لفافه و در خفا صورت بگیرد.
این موضوع از این منظر حائز اهمیت است که خودداری ناشی از شرم و خجالت در تهیه ابزار لازم جهت برقرای یک رابطه جنسی امن و سالم، با کاهش سن اولین تجربه سکس در بین جوانان از یک سو و آزادی عمل بیشتر برای انجام آن از سوی دیگر، میتواند منجر به روابط جنسی با ضریب آلودگی بیشتر گردد.
براساس آمارهای سازمان جهانی بهداشت حدود نیمی از مردم بالغ جهان یا به بیماری مسری از راه ارتباط جنسی مبتلا شده اند یا در آینده به آن مبتلا می شوند. این رقم بسیار هشدار دهنده است و لزوم توجه ویژه به این مورد را مشخص می کند. واقعیت این است که تقریبا تمامی انسان ها این تصور را در مورد خود دارند که در خطر ابتلا به بیماری های جنسی نیستند اما به هرحال باید این را بدانیم که تمام انسان های بالغ در معرض ابتلا به این بیماری ها قرار دارند.
شاید مهم ترین مشکل بیماری های جنسی، مسئله «شرم» و «خجالت» ناشی از فاش شدن آنها باشد. این مسئله باعث می شود که دامنه این بیماری ها خطرناک تر و گسترده تر شود. در واقع خجالت کشیدن از این بیماری ها و مطرح نکردن مساله با پزشک باعث می شود که بیماری درمان نشود و انتشار آن تسریع شود. اکثر افراد ترجیح می دهند که در این مورد سؤال نکنند که همین موضوع اوضاع را وخیم تر می کند.
در چنین شرایطی بهتر است افراد با داشتن آگاهی نسبی از انواع شایع، روش های انتقال و علائم و نشانه های این قبیل بیماری ها ضمن رعایت اصول پیشگیری قادر باشند در صورت ابتلا، علایم اولیه بیماری را تشخیص داده و با در نظر گرفتن خطر پنهان کردن بیماری بلافاصله به پزشک مراجعه نمایند. در ادامه نگاهی خواهیم داشت به انواع شایع بیماری های جنسی و علایم آن:
نشانه های عمومی بیماری های جنسی می تواند بصورت های زیر ظاهر شود:
- زخم روی اندام تناسلی و یا پیرامون آن
- خارش درون اندام تناسلی و یا پیرامون آن
- ترشح از اندام تناسلی
- زگیل (برجستگی کوچک) بر روی اندام تناسلی یا پیرامون آن و یا پیرامون مقعد، خارش، درد، ترشح و یا ناراحتی های دیگر در درون مقعد و یا پیرامون آن، درد عمومی در پائین تنه…
انواع شایع بیماری عبارتند از:
کلامیدیا
سوزاک
سفلیس
تب خال (هرپس)
کوندیلوم(زگیل)
“هپاتیت ب” (یرقان مسری)
اچ.آى.وى_ایدز
البته دایره بیماری های جنسی بسیار وسیعتر از این تعداد است و با شیوع سکس های اورال و دهانی و تنوع در شیوه های ارتباط جنسی در دهه اخیر میزان و شدت ابتلا نیز افزایش یافته. چون اکثر افرادی که رابطه جنسی دهانی برقرار می کنند انواع رابطه جنسی دیگر را هم انجام می دهند، برای محققین خیلی سخت است که دریابند بیماری های مقاربتی تا چه میزان فقط از طریق رابطه جنسی دهانی منتقل می شوند. در عین حال، همه ما می دانیم که بسیاری از بیماری های مقاربتی متداول از طریق رابطه جنسی دهانی هم منتقل می شوندکه عبارتند از:
کلامیدیا
سوزاک
زونا
HIV
ویروس انسانی ورم پوستی (HPV)
التهاب غیرسوزاکی (NGU)
سفلیس
عفونت مخمر
چه زمانی خطر ابتلا افزایش میابد؟
میتوان زمان های خاصی را به عنوان دوره پرخطر برای ابتلا به بیماری جنسی در نظر گرفت. مثلا زنان در زمان تخمک گذاری، بیشتر در معرض خطر عفونت قرار می گیرند. بر اساس تحقیقی که اخیرا در مجله بیولوژی گلبول های سفید به چاپ رسیده است، افزایش سطح هورمون استروژن که قبل از تخمک گذاری ایجاد می شود، کارایی سیستم ایمنی را کاهش داده و موجب بروز عفونت می شود.
بر اساس این مطالعه، سیکل جنسی زنان نقش مهمی در استعداد آنها به عفونت ایفا می کند. پژوهش های محققان اسپانیایی و اتریشی نشان داد که زنان در زمان تخمک گذاری بیشتر از هر زمان دیگری از سیکل جنسی خود، در معرض خطر ابتلا به بیماری های مقاربتی هستند. این افت طبیعی در سطح ایمنی بدن به دلیل حفظ و بقای اسپرم در برابر واکنش ایمنی بدن زن و در نهایت کمک به بارور نمودن موفق تخمک توسط سلول اسپرم می باشد.
این رخداد فیزیولوژیک سبب می شود که زنان در زمان تخمک گذاری در معرض خطر ابتلا به عفونت و بیماری های مقاربتی مانند ایدز (ویروس HIV) و زگیل تناسلی (ویروس پاپیلومای انسانی یا HPV) قرار گیرند. متخصصان معتقدند که هورمون جنسی زنانه استروژن همچنین با افزایش احتمال عفونت های قارچی و کاهش پاسخ ایمنی بدن همراه است. سیکل جنسی زنان معمولا ۲۸ روز است و از اولین روز قاعدگی محاسبه می شود. تخمک گذاری در نیمه سیکل جنسی و تقریبا در روز چهاردهم سیکل انجام می گیرد.
پیشگیری و درمان
همانند سایر بیماری ها، در بیماری های مقاربتی نیز پیشگیری بهتر از درمان است. اجتناب از روابط بی بند و بار و پر خطر جنسی و قوت بخشیدن به اصول اخلاقی و ایمانی همواره می تواند فرد را در پیچ و خم این راه ناشناخته محافظ کند. در کتاب مقدس چنین آمده است که: “خداترسی چشمه حیات است و انسان را از دامهای مرگ دور نگه می دارد.” (امثال سلیمان باب ۱۴ آیه ۲۷)
تصور اینکه با یک بار رفتار پر خطر درصد احتمال ابتلا به بیماری چندان بالا نمی رود کاملاً غلط است، چرا که یک بار اشتباه کافی است تا برای همیشه این گونه بیماری ها گریبانگیر خود فرد و نسلهای پس از او گردند.
از طرفی همچون ابتلا به آنفولانزا می بایست شرم و خجالت را در این دست بیماری ها کنار گذاشت و بلافاصله پس از دیدن نشانه های اولیه برای جلوگیری از صدمات بعدی به پزشک معالج مراجعه نمود.
برگرفته از:
www.jarvamansmottagning
http://www.hipersian.com
http://www.mardoman.net/health
http://www.persianpersia.com/health
کلامیدیا
بیماری عفونی کلامیدیا ناشی از نوعی باکتری است و موجب عفونت های حاد در اندام تناسلی می شود. کلامیدیا یکی از رایج ترین بیماری های عفونیِ مقاربتیِ مسری است که مردان و زنان زیر ۲۵ سال به آن مبتلا می شوند. در صورتی که شما آمیزش جنسی بدون حفاظ داشته اید صرفنظر از اینکه عوارض و علائم بیماری را مشاهده نموده اید یا نه می بایست خود را مورد معاینه قرار دهید.
کلامیدیا چگونه سرایت می کند؟
کلامیدیا معمولاً از راه آمیزش جنسی بدون حفاظ، یعنی آمیزش بدون استفاده از کاندوم سرایت می کند.
کلامیدیا چه علائمی دارد؟
در زنان:
تغییر در ترشحات، احساس سوزش هنگام ادرار و در برخی موارد خونریزی بین دوره های عادت ماهانه و درد در ناحیه پائین شکم نیز می تواند علامتی بر وجود عفونت در دهانه رحم باشد.
در مردان:
احساس سوزش یا خارش هنگام ادرار کردن، ترشح از مجرای ادرار و در برخی موارد درد در بیضه ها.
نمونه برداری چگونه صورت می گیرد؟
تشخیص بیماری کلامیدیا معمولاً از طریق آزمایش ادرار صورت می گیرد. در مورد زنان غالباً آزمایش با چوبِ سر پنبه ای از ناحیه دهانه رحم و مهبل صورت می گیرد و پس از چند روز جواب آزمایش مشخص می کند که آیا شخص مبتلا شده است یا نه.
کلامیدیا چگونه درمان می شود؟
کلامیدیا با استفاده از داروی آنتی بیوتیک مناسب و ضدِ باکتریِ کلامیدیا درمان می شود. تجویز دارو و کنترل های بعدی حتما باید توسط پزشک انجام بگیرد.
مناسبات بیمار با شریک جنسی خود چگونه باید باشد؟
هم شرکای جنسی کنونی و هم شرکای جنسیِ احتمالی پیشین شخص ممکن است مبتلا به بیماری شده باشند و باید آزمایش شده و در صورت ابتلا تحت درمان قرار بگیرند. در طولِ دورانِ درمان باید از نزدیکی جنسی خودداری کرد. بیمار مبتلا باید دستورات پزشک را رعایت کند تا این بیماری به افراد دیگر سرایت نکند.
بیماری کلامیدیا موجب بروز کدام بیماری ها و عوارض دیگر خواهد شد؟
عدم درمان بیماری کلامیدیا معمولاً منجر به عفونت لوله های تخمدان می شود. کلامیدیا می تواند در مواردی حتی منجر به نازایی شود. در برخی موارد لوله تخمدان آنچنان آسیب می بیند که خطر بارداری خارج از رحم افزایش می یابد. بیماری کلامیدیا می تواند هنگام زایمان از مادرِ مبتلا به بیماری به نوزاد هم سرایت نماید. نوزاد ممکن است دچار بیماری عفونت چشم و عفونت ریوی شود که موجب افزایش خطر ابتلاء به بیماری آسم در سنین بالاتر می شود.
بیماری کلامیدیا در مردان ممکن است منجر به ابتلاء به بیماری عفونت در “اپیدیدیمیس” یا قسمت پشت بیضه ها شود. علائم این بیماری، درد خفیف یا شدید و تورم یکی از بیضه ها است که دچار عفونت شده است. در موارد نادر، احساس فشار شدید در لگن خاصره و همچنین تب شدید نیز محتمل است. کلامیدیا حتی ممکن است منجر به بروز عفونت چشمی در یک سمت شود. احتمالاً قدرت باروری مرد نیز کاهش خواهد یافت.
بیاد داشته باشید!
کلامیدیا غالباً عوارض آزاردهنده محسوسِ معدودی از خود نشان می دهد و گاهی این عوارض اصلاً محسوس نیستند.
سوزاک
عامل بیماری سوزاک نوعى باکترى است که به مخاط مجارى ادرار و مخاط دهانه رحم زنان صدمه وارد میکند. در بعضی موارد، حلق و مقعد هم ممکن است آسیب ببیند.
سوزاک چگونه سرایت میکند؟
سوزاک از طریق همخوابگى مهبلـى و یا مقعدى و همچنین نزدیکی جنسى دهانى قابل سرایت است.
سوزاک چه علائمى دارد؟
هم مرد و هم زن بیمار ترشح زرد مایل به سبز رنگى از مجراى ادرار خواهند داشت و ممکن است موقع دفع ادرار احساس سوزش کنند. بعضى اوقات ترشح زن ممکن است خون آلود هم باشد. این علائم معمولا بین ۳ تا ۵ روز پس از سرایت بیماری ظاهرمیگردند. در بعضى موارد ممکن است تا ۲۰ روز پس از سرایت هم علامتی ظاهر نشود.
آزمایش چگونه انجام میشود؟
معمولا از مجراى ادرار و از دهانه رحم و بعضى مواقع از حلق و مقعد نیز با یک چوب گوش پاک کن آزمایش گرفته میشود. در بعضى از موارد پزشکان میتوانند بلافاصله بگویند که فرد به این بیماری مبتلا شده است یا نه، البته معمولا فرد بایستی چند روز منتظر جواب بماند. فرد تا تشخیص بیماری نباید نزدیکی جنسى داشته باشد و شریک جنسی او نیز تا قبل از کنترل نبایستی با کسى همبستر شود.
سوزاک چگونه درمان میشود؟
بسیارى از باکتری های سوزاک با پنیسیلین درمان میشوند، البته گاه باکترى هایی هم پیدا میشوند که مقاوم هستند که در این صورت باید انواع دیگری از آنتى بیوتیکها استفاده شوند. ۱ تا ۲ هفته پس از خاتمه درمان، آزمایش جدیدى براى کنترل درمان بیماری گرفته میشود.
در مورد شریک جنسی خود چگونه بایستی عمل نمود؟
هم شریک جنسی احتمالـى جدید و هم فرد قبلی که ممکن است مبتلا شده باشند بایستی مورد معاینه و احتمالا مداوا قرار بگیرند، طى مدتى که فرد تحت درمان است نباید رابطه جنسی داشته باشد. فرد مبتلا براى پیشگیری از سرایت بیماری به دیگران بایستی دستورالعمل پزشک را رعایت کند.
سوزاک موجب بروز چه بیماریهای دیگری میشود؟
زنانی که بیماری سوزاک آنها درمان نشده است ممکن است دچار التهاب لوله تخمدان شوند. این بیماری در مردها هم ممکن است موجب التهاب غدد فوق بیضوی و یا غده پروستات شود. این بیماری میتواند موجب عقیم شدن هر دو جنسیت شود.
بخاطر داشته باشید !
اگر در خارج از کشور نزدیکی داشته اید و یا توسط کسی که بتازگى در خارج از کشور بوده این بیماری بشما سرایت کرده است مراتب را حتما به پزشک اطلاع دهید زیرا بسیار مهم است که شما بطرز صحیحى مورد درمان قرار بگیرید .
سفلیس
عامل بیماری سفلیس که مى تواند علائم متعدد و سختی را بروز دهد یک باکترى است.
سفلیس چگونه سرایت مى کند؟
سفلیس در درجه نخست از طریق نزدیکی جنسى سرایت مى کند ولـى برخى از سایر تماسهاى خیلی نزدیک مانند بوسیدن/ چنانچه در اطراف دهان زخم وجود داشته باشد/ نیز مى توانند باکترى را منتقل کنند. خون نیز مى تواند عامل سرایت باشد.
علائم بیماری سفلیس چیست؟
سفلیس بین ۱ تا ۴ هفته پس از سرایت با یک یا چند زخم سفت، دردناک و همراه با ترشح در نقطه اى که باکترى از آن وارد بدن شده، آغاز مى شود. اگر زخمها در مهبل یا مقعد باشند کشف آنها دشوار است. زخم پس از حدود ۳ تا ۶ هفته بدون درمان از بین مى رود ولـى باکتری در بدن باقى مى ماند. این بیماری تا ۳ ماه پس از سرایت با جوشهاى پوستى دوباره بروز مى کند. سایر علائم بیماری که همزمان بروز مى کنند عبارت از تب، حالت تهوع، خستگى، درد مفاصل و ریزش مو هستند. پس از آن این بیماری از خود علامتی بروز نخواهد داد و پس از گذشت چند سال دوباره ظاهر خواهد شد.
آزمایش چگونه انجام مى شود؟
اگر از زخم، ترشح جارى باشد مى توان آزمایش را زیر میکروسکپ انجام داد. سفلیس از طریق آزمایش خون نیز قابل تشخیص است ولـى باید چند هفته از زمان سرایت سپرى شده باشد.
شیوه درمان سفلیس چگونه است؟
سفلیس با تزریق پنیسیلین طى ۱۰ تا ۲۰ روز مداوا مى شود. پس از درمان طى حداقل یک سال کنترل مجدد ضروری است.
در مورد شریک جنسی چگونه بایستی عمل نمود؟
شرکای جنسی کنونى و پیشین که ممکن است ناقل باکترى باشند بایستی مورد معاینه و درمان احتمالـى قرار گیرند. مادامى که درمان ادامه دارد یا قبل از آنکه طرف دیگر رابطه جنسى مورد معاینه قرار نگرفته باید از نزدیکی جنسى خوددارى نمود. فرد مبتلا به این بیماری بایستی دستورالعمل هاى پزشک را در مورد جلوگیری از سرایت بیماری به سایرین رعایت کند.
سفلیس ممکن است موجب بروز چه بیماریهای دیگری بشود؟
این بیماری بسیار جدى است. اگر سفلیس مداوا نشود، بطور مثال مى تواند به مغز و قلب صدمه وارد کند. زنى که به سفلیس مبتلا باشد و باردار شود این احتمال هست که باکتری از طریق جفت به جنین منتقل شود که در این صورت صدمات شدیدى به جنین وارد خواهد شد. خطر بزرگ آن است که ممکن است بیماری در مراحل اولیه خود کشف نگردد.
بخاطر داشته باشید !
اگر در آلت تناسلـى خود زخمى مشاهده کردید، سعى نکنید آنرا خودتان درمان کنید بلکه حتما باید به پزشک مراجعه کنید.
تب خال (هرپس)
عامل تب خال یک ویروس است و این بیماری بصورت تاول و زخم روى پوست و مخاط بروز مى کند. دو نوع ویروس تب خال وجود دارد. یک نوع آن اغلب روى لبها ظاهر مى شود ( نوع ۱ ). نوع دوم آن در درجه نخست روى آلت تناسلـى بوجود میآید ( نوع ۲ ). امروزه بروز ویروس نوع دوم در عفونتهاى دستگاه تناسلـى امرى عادى است. این یک عفونت بسیار عادى است و ۷۵% افرادى که ویروس تب خال به آنها سرایت مى کند داراى هیچگونه علائمى نیستند ولـى مى توانند ویروس را به سایرین سرایت دهند.
تب خال چگونه سرایت مى کند؟
شیوه سرایت هر دو نوع ویروس یکسان است و بیماری از طریق مایعی که در تاولها وجود دارد منتقل می شود. تماس نزدیک مانند بوسیدن و نزدیکی جنسى عادى ترین راه سرایت بیماری است و بایستی از انجام آن هنگامی که تاولها بروز میکنند خوددارى کرد. تب خال لب مى تواند از طریق بوسه به آلت تناسلـى انتقال یابد و تب خال آلت تناسلـى مى تواند از همان طریق به لبها منتقل شود (البته این امر غیرعادى است).
تب خال چه علائمى دارد؟
تب خال با یک لکه کوچک و با خارش آغاز مى شود. سپس تاولهاى کوچک آبدار بوجود مى آیند که بسرعت ترکیده و زخمهاى آبدار از خود برجاى مى گذارند . هنگام اولین مرتبه سرایت ممکن است گاهى تب نیز بروز کند و غدد لنفاوى دردناک شوند. زخمها معمولا ظرف دو هفته پس از سرایت ظاهر می شوند و پس از حدود سه هفته بدون درمان التیام مى یابند. عفونت پس از یکبار سرایت بصورت نهفته باقى خواهد ماند و با فواصل زمانى مختلف عود خواهد کرد.
آزمایش چگونه انجام مى شود؟
گاهى اوقات تاولها را مى توان با چشم غیرمسلح مشاهده کرد. براى حصول اطمینان از تشخیص صحیح، از تاولها مستقیما نمونه بردارى شده و در آزمایشگاه مورد بررسى قرار مى گیرد. از طریق آزمایش خون مى توان پى برد که فرد ناقل ویروس است.
شیوه درمان تب خال چگونه است؟
هنوز شیوه اى براى درمان قطعى تب خال وجود ندارد. البته داروهائى براى تخفیف علائم و کاهش ناراحتى در موقع بروز بیماری وجود دارد. افرادى که با فواصل زمانى کم و به گونه اى شدید دچار تب خال مى شوند مى توانند با مصرف روزانه دارو از این امر پیشگیری کنند. با آنکه زخمها خود بخود التیام پیدا مى کنند ولـى تمیز نگهداشتن آنها اهمیت دارد.
در مورد شریک جنسی چگونه باید عمل نمود؟
این ویروس فقط یکبار در طول زندگى به انسان سرایت مى کند و اگر طرف مقابل در رابطه جنسى قبلا آلوده شده باشد در موقع بروز تبخال تحت تأثیر قرار نخواهد گرفت. در زمان عود تاولها میزان سرایت طى روزهاى اول شدید است، ولـى هنگامی که زخمها التیام مى یابند میزان سرایت کاهش مى یابد. بنابراین در موقع نزدیکی جنسى طى دوران التیام بایستی از کاندوم استفاده نمود. پى بردن به زمان عود تبخال نیز مهم است (خارش و سوزش بهمراه سرخى، تورم و تشکیل تاول) تا از نزدیکی جنسى خوددارى نمود و خطر سرایت را کاهش داد.
چه بیماریهای دیگری ممکن است بدنبال تب خال بروز کنند؟
زن باردارى که داراى تاولهاى تب خال در آلت تناسلـى خود باشد مى تواند بهنگام زایمان عفونت مهلکـى را به نوزاد خود منتقل کند. این امر بسیار غیرعادى است و براى جلوگیری از آن گاهى اوقات زایمان از طریق عمل سزارین صورت مى گیرد.
بخاطر داشته باشید !
زنان باردارى که اغلب دچار تب خال مى شوند بایستی این امر را به اطلاع ماما یا پزشک برسانند.
کوندیلوم(زگیل)
عامل بروز کوندیلوم یک ویروس است که باعث بوجود آمدن زگیلهاى صورتى روشن یا به رنگ پوست مى شود. وقتى زگیلها برآمده، شکافدار و خوشه اى باشند براحتى قابل تشخیص خواهند بود. زگیلها ممکن است کوچک و پهن بوده و با چشم غیرمسلح قابل رویت نباشند. عفونت زگیل، ویروسى بسیار شایع است.
کوندیلوم چگونه سرایت مى کند؟
کوندیلوم در درجه نخست از طریق نزدیکی جنسى سرایت مى کند. این مساله ممکن است حتی از طریق لمس و نوازش جنسى بدون انجام نزدیکی یا سایر تماسهاى جنسى نیز صورت پذیرد.
کوندیلوم چه علائمى بروز مى دهد؟
کوندیلوم در اغلب موارد علائمى از خود بروز نمى دهد ولـى مى تواند هم در مردان و هم در زنان باعث خارش، سوزش، ترشح، خونریزی خفیف، ترک خوردن و عفونت در آلت تناسلـى شود. زگیلها ممکن است در درون یا اطراف معقد وجود داشته باشند و حتی تا داخل راست روده نیز سرایت کنند.
آزمایش چگونه انجام مى شود؟
پزشک مى تواند زگیلهاى درشت و شکافدار را با چشم غیرمسلح مشاهده کند. زگیلهاى پهن که کشف آنها دشوار است را مى توان با مالیدن محلولـى که رنگ آنها را سفید مى کند تشخیص داد. پزشک در این گونه موارد ذره بین هاى مخصوصى را بکار مى برد تا زگیلها را راحت تر مشاهده کند.
شیوه درمان کوندیلوم چگونه است؟
زگیلها را مى توان با محلول مخصوصى درمان نمود. همچنین مى توان آنها را سوزاند یا از طریق انجماد از بین برد. اگر زگیلها سطحى باشند درمان توسط اشعه لیزر نتیجه خوبى بهمراه خواهد داشت. پس از درمان نیز ممکن است زگیلها عود کنند. دراینصورت بایستی دوباره به پزشک مراجعه نمود.
با شریک جنسی خود چگونه بایستی رفتار کرد؟
شریک جنسی ثابت همیشه بایستی مورد معاینه کنترلـى قرار گیرد. شرکای جنسی قبلـى که ممکن است باعث سرایت شده باشند نیز باید مورد معاینه و کنترل قرار بگیرند.
چه بیماریهای دیگری ممکن است بدنبال کوندیلوم بروز کنند؟
برخى از انواع ویروسهاى عامل بروز کوندیلوم ممکن است باعث تغییرات سلولـى در دهانه رحم شوند. از این رو می باید از زنانى که کوندیلوم داشته اند مرتبا نمونه بردارى سلولـى شود.
“هپاتیت ب” (یرقان مسری)
“هپاتیت ب” یک بیماری ویروسی است که یرقان مسرى نیز نامیده مى شود. اگر دلیلـى وجود دارد که فردى گمان کند به “هپاتیت ب” مبتلا شده بایستی براى معاینه به پزشک مراجعه کند.
“هپاتیت ب” چگونه سرایت مى کند؟
“هپاتیت ب” مى تواند از طریق خون و مایعات بدن سرایت کند. ابتلا ممکن است از طریق تماسهاى جنسى یا سرنگ هایی که فرد مبتلا به “هپاتیت ب” از آنها استفاده کرده است صورت بگیرد. علاوه بر این ممکن است از طریق تزریق خون آلوده نیز به این بیماری مبتلا شد.
“هپاتیت ب” چه علائمى بروز مى دهد؟
علائم “هپاتیت ب” عبارتند از خستگى، خارش در تمامى بدن، زرد شدن سفیدی چشم و در اغلب موارد کم اشتهائى. این بیماری ممکن است موجب وارد شدن صدمات جدی و دائمی به کبد نیز بشود. علائم اولیه معمولا از ۲ تا ۶ هفته پس از سرایت بروز مى کنند.
آزمایش چگونه انجام مى شود؟
پزشک براى نشانه های ابتلا به “هپاتیت ب” یک نمونه خون از دست بیمار مى گیرد. به کمک آزمایش خون همچنین مى توان تأثیر بیماری را بر روى کبد نیز تشخیص داد.
شیوه درمان “هپاتیت ب” چگونه است؟
براى درمان “هپاتیت ب” دارویى وجود ندارد. این بیماری خودبخود پس از گذشت چند ماه برطرف مى شود. دراینصورت خطر سرایت نیز وجود نخواهد داشت.
در مورد شریک جنسی خویش چگونه می باید عمل نمود؟
شریک جنسی ثابت را مى توان از طریق تزریق واکسن محفاظت نمود. فرد مبتلا به این بیماری لازم است که دستورالعملهاى پزشک در مورد جلوگیری از سرایت به سایر افراد را رعایت کند. شریک جنسی کنونى و شرکای احتمالـى پیشین نیز می بایست مورد معاینه و درمان احتمالـى قرار گیرند.
چه بیماریهای دیگری ممکن است بدنبال “هپاتیت ب” بروز کنند؟
این بیماری در برخى از مبتلایان هرگز درمان نمی شود و در این صورت فرد تا پایان عمر عامل سرایت بیماری خواهد بود. فرزندى که از مادر مبتلا به این بیماری زاده شود باید واکسینه شود. اینک واکسنى وجود دارد که مى تواند از ابتلاء به “هپاتیت ب” پیشگیری کند.
بخاطر داشته باشید !
کاندوم همیشه محافظ خوبى در برابر “هپاتیت ب” است.
اچ.آى.وى_ایدز
اچ.آى.وى (ویروس مختل کننده سیستم ایمنی بدن انسان) ویروسى است که قدرت تدافعى بدن را در برابر عفونت از بین مى برد. ویروس اچ.آى.وى بویژه به برخى گلبولهاى سفید و لنفوسیتها که وظیفه دفاع از بدن در مقابل عفونت ها را بر عهده دارند آسیب می زند. با مبتلا شدن به ویروس اچ.آى.وى پادتن هایى علیه آن ساخته مى شوند که علامت مشخصه وجود ویروس در بدن است. فردى که داراى عفونت اچ.آى.وى باشد، “اچ.آى.وى مثبت” نامیده مى شود. پادتن ها مى توانند طى سالیان طولانى میزان ویروس را پایین نگهدارند ولـى نمى توانند ویروس را از بین ببرند چون ویروس بصورت یک کپسول در ژنهاى سلول مبتلا به ویروس قرار می گیرد. وقتى ویروس تکثیر می شود گلبولهاى سفید از بین مى روند. همزمان تعداد زیادى ویروس جدید در اندامهاى لنفاوى اشاعه یافته و به سایر گلبولهاى سفید نیز صدمه مى زنند. بتدریج بخش بزرگى از گلبولهاى سفید توسط عفونت ویروسى از بین مى روند. قدرت تدافعى بدن در مقابل عفونتهاى معمولا بى خطر و تومورهاى بدخیم شدیدا کاهش مى یابد. این مرحله آخر سلطه ویروس اچ.آى.وى “ایدز” نامیده میشود که معنى آن سندروم نقصان مصونیت اکتسابى یا بیماری وخیم عدم مصونیت است. ممکن است از زمان ابتلاء به عفونت تا زمانی که علائم بیماری در فرد ظاهر گردد مدتی زمانى طولانى سپرى شود. ولـى در تمام مدت ویروس در بدن تکثیر می شود و فرد مبتلا مى تواند باعث سرایت بیماری به سایرین شود. اگر دلیلـى وجود دارد که فرد گمان کند که به ویروس اچ.آى.وى مبتلا شده بایستی براى معاینه به پزشک مراجعه کند.
اچ.آى.وى چگونه سرایت مى کند؟
ویروس اچ.آى.وى ممکن است از طریق خون آلوده به ویروس، اسپرم یا ترشحات مهبلـى سرایت کند. سرایت ممکن است از طریق نزدیکی جنسى بدون استفاده از وسائل محافظ، استفاده مشترک از سرنگ آلوده و همچنین از مادر به فرزند در زمان باردارى، زایمان و یا از طریق شیر دادن صورت بگیرد.
علائم اچ.آى.وى چیست؟
بسیارى از افرادى که به ویروس اچ.آى.وى مبتلا مى شوند طى سالها هیچگونه ناراحتى احساس نمى کنند. البته ممکن است عده اى علائم عفونت حاد همراه با تب و پس از چند هفته، گلودرد، خستگى شدید، تورم غدد لنفاوى و گاه جوشهاى پوستى داشته باشند. اینگونه ناراحتی ها خود بخود از بین مى روند. پس از مدتى که ممکن است بین چند ماه تا چند سال باشد فرد مبتلا دچار یک یا چند ناراحتى زیر مى شود: تورم غدد لنفاوى، عفونت قارچ در مخاط دهان، زونا، عرق کردن شدید شبانه، تب طولانى مدت، سرفه، کاهش شدید وزن، اسهال مداوم، خستگى مفرط.
آزمایش چگونه انجام مى شود؟
پزشک براى تشخیص آنکه فردى به ویروس اچ.آى.وى مبتلا می باشد اقدام به آزمایش خون می کند و جواب آزمایشگاه پس از یک هفته مشخص مى شود.
شیوه درمان اچ.آى.وى_ایدز چگونه است؟
درحال حاضر هیچگونه درمانى براى ایدز وجود ندارد، ولـى داروهاى مختلف آنتى ویروس مى توانند جلوى رشد ویروس در بدن را بگیرند. براى اغلب عفونتهایى که طى مرحله ابتلا به ایدز بروز مى کنند درمان وجود دارد.
در مورد شریک جنسی چگونه باید عمل نمود؟
شریک جنسی کنونى و شرکای جنسی پیشین که ممکن است مبتلا شده باشند می باید معاینه شوند. فرد مبتلا به ویروس اچ.آى.وى بایستی دستورالعملهاى پزشک را براى جلوگیری از ابتلا به سایرین رعایت کند.
بخاطر داشته باشید !
کاندوم همیشه محافظت مطلوبى در برابر ابتلاء به ویروس اچ.آى.وى_ایدز ایجاد مى کند. نزدیکی جنسى مقعدى و مهبلـى خطر سرایت را بهمراه دارد. ورود اسپرم یا ترشحات مهبل به دهان نیز خطر سرایت بهمراه دارد.
دیدگاه خود را ثبت کنید
نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.بخشهای موردنیاز با * علامت گذاری شده اند.