افسردگی چیست؟

کسانی که خلق و خویی ناشاد و غمگین، همراه با اعتماد به نفسی پایین دارند و نسبت به فعالیت ها و لذت های طبیعی و معمول زندگی بی علاقه اند دچار افسردگی هستند. شصت درصد از بیماران افسرده، فکر خودکشی دارند و پانزده درصد از آنها اقدام به خودکشی می کنند. این افراد اکثرا از احساس گناه، بی ارزش بودن و توهم رنج می برند. حواس پرتی، عدم تمرکز، اختلال حافظه و گیجی از جمله نشانه های افسردگی است.

گریه های بی دلیل، ازدست دادن شور و علاقه، بی حالی و خستگی، بی قراری، زود رنجی، مشکلات خواب (چه خواب زیاد و چه خواب کم و یا دشواری در خوابیدن) در افراد افسرده مشاهده می شود.

کندی عکس العمل و متقابلا تحریک پذیری روانی سریع از جمله نشانه های دیگر افسردگی در بازتاب رفتاری چنین افرادی است.

گاه این افراد در مکالمه دچار مکث های طولانی شده و گاه صحبت کردن آنها با صدای آهسته و یکنواخت انجام می شود.

استرسها و عوامل اجتماعی مانند نارضایتی شغلی، عدم امنیت روانی، شکست های مالی، عشقی و شغلی می توانند باعث افسردگی شوند. افراد دارای زمینه بدبینی، وابستگی شدید، اعتماد به نفس پایین، بیشتر مستعد افسردگی هستند. عواملی مثل یائسگی یا بیماریهای طولانی مدت هم در بروز افسردگی موثر هستند.

سن ابتلا به افسردگی بسته به شرایط و موقعیت متفاوت است لیکن بیشتر افراد در سی سالگی دچار افسردگی شده اند.

شیوع افسردگی در زنان دو برابر مردان است.

نشانه های ظهور افسردگی در سنین مختلف متفاوت است. در سنین نوجوانی رفتارهای ضد اجتماعی، فرار از تحصیل و اضطراب از علائم این بیماری هستند و در سنین سالمندی حواس پرتی، اختلال حافظه و گیجی بروز می کند.

گاهی دردهای جسمانی که علت روانی دارند مثل سردرد، مشکلات قلبی، اختلالات گوارشی، ادراری و تناسلی فرد مبتلا را آزار می دهند.

افراد افسرده معمولا دارای اختلالات عاطفی فصلی هستند، بطور مثال کوتاه شدن روزها در پاییز و زمستان بشدت در حالتهای روانی آنها تاثیر دارد.

افسردگی هم از طریق غیر دارویی با انجام مشاوره های روانی و هم از طریق داروهای ضد افسردگی قابل درمان است. ورزش کردن، فعالیت و خدمت های کلیسایی، تفریحاتی چون رفتن به سینما و دیدن فیلمهای کمدی، دیدار با دوستان، مسافرت و رژیم غذایی سالم باعث کاهش افسردگی می شوند.

برگرفته از

۱. www.bbc.co.uk/health/emotiona1/disorders-depression-shtm1

۲. www.depressionalliance.org