مفهوم عشق و رابطه از نگاه زن امروز

گذر زمان بسیاری از نیازها و انتظارات انسانها را در تمام جهان متحول کرده است. در کشور ما ایران نیز معیارهای انتخاب همسر، بخصوص در جوامع شهری بسیار تغییر کرده است. در گذشته هایی نه چندان دور، دختران نیاز داشتند که تحت قیمومیت مردی باشند که آنان را چه از نظر مالی و چه از لحاظ اجتماعی حمایت کند. درواقع زنان برای ادامه حیات همیشه به یک آقا بالا سر نیاز داشتند…

همچنانکه برخورد امواج، ناگزیز ساحل را به عقب می راند و حتی بر تخته سنگها اثر خود را باقی می گذارد، برخورد امواج مدرنیته بر صخره های واپس گرایی، همراه با استقامت و پایداری زنان پیشرو جامعه ایران، اگرچه به کندی و با دشواری، موثر واقع شده و خواه ناخواه زندگی و روابط قشر عظیمی از زنان کشورمان را دگرگون کرده است. امروز زنان ایرانی اگرچه از تمام حقوق یک زن در جامعه ای مدرن برخوردار نیستند اما از نقش سنتی زن همیشه محتاج نیز فاصله گرفته اند.

در گذشته انتخاب همسر بر اساس میزان توقع خانواده، طبقه اجتماعی و همخوانی مذهبی انجام می گرفت ولی دختران امروزی که تا حدی استقلال مالی و شغلی دارند و از تحصیلات بالاتری برخوردارند معیارهای دیگری را درنظر می گیرند. شاید بتوان اینگونه شرح داد که امروزه اکثر انتخابها بر اساس هماهنگیهای روحی و شخصیتی و تحقق رضایت و شادی شخصی انجام می گیرد. این گونه انتخابها البته در جوامع اروپایی بیشتر جا افتاده است، در حالیکه در جامعه ایران بدلیل حاکمیت نسبی معیارهای سنتی، بخشی از دلایل انتخاب را دربر می گیرد.

در اینجا به بررسی تغییر مفاهیم در روابط قدیم و جدید می پردازیم:

در رابطه قدیم مرد منبع عشق بود و او باید عشق خود را به پای زن می ریخت و زن می باید خوب و کامل می بود تا لیاقت دریافت این عشق را داشته باشد. در این رابطه بیم به اندازه کافی خوب یا کامل نبودن برای زن وجود داشت و در نتیجه ترس از دست دادن…

در رابطه امروزی اما، این الگوها شکسته شده و این شما هستید که عشق خود را به دیگران می بخشید، دیگرانی که شایستگی این عشق را دارند. امروز دیگر شما به امید مورد پسند و توجه قرار گرفتن پا به محیط جامعه نمی گذارید. شاید یکی از دلایلی که زنها در جوامع اروپایی می توانند خود را چنانکه هستند بنمایانند همین باشد که آنها خود را همانطور که هستند شایسته عشق ورزیدن می یابند نه آنکه دائما در رقابت با دیگران باشند و برای انتخاب شدن در تلاطم باشند.

در قانون روابط قدیمی، شما باید خود را تا حدی انکار کنید که شایسته پذیرفته شدن و دریافت عشق دیگران باشید ولی در عین حال این حقیقت تلخ همیشه وجود دارد که با انکار “خویشتن خویش” هیچگاه عشقی آزاد و بدون ترس را تجربه نخواهید کرد. درحالیکه اگر شما خود را منبع عشق بدانید و قادر باشید که آزادانه عشق بورزید می توانید رابطه خود را بر اساس واقعیت وجودی خود بنیان بگذارید و پیش ببرید.

مفهوم دیگری که در روابط تغییر کرده است تنها خاص زنان با اعتماد به نفس می باشد که میل به شجاعانه زیستن دارند. در مفهوم جدید رابطه، احساس شادی و رضایت مهمتر از نتیجه رابطه ای است که با چنگ و دندان حفظ و احیانا به ازدواج ختم شود، بنابراین چنین زنانی “خود واقعی” خود را پنهان نمی کنند.

باور داشته باشید که خداوند شما را به همین صورت که هستید دوست دارد. او شما را با همین خصوصیات و همین گونه آفریده و هدفی از خلقت شما دارد. پس خود را دوست داشته باشید! تظاهر به شخصیتی که نیستید و رقابت با دیگران نکنید و از خودتان و احساس واقعی تان لذت ببرید و عشق ورزیدن و خوشبختی واقعی را تجربه کنید.

برگرفته از:

۱. Relationship Agreement: A contract for Lovers. Herman Franck. 2004. Publisher: Universe, Inc. ISBN-10: 0595307280.134 pages.