نسبت به همسرم احساس خشم شدیدی دارم، چکار کنم؟
برخی از ما همیشه عادت داریم که دیگران را برای مشکلاتمان مقصر بدانیم، “اگر آنها این کار را نمی کردند…”. “اگر آنها این کار را می کردند…” ولی خداوند در افسسیان ۴ : ۲۹ و ۳۱ – ۳۲ می گوید: ” دهانتان به هیچ سخن بد گشوده نشود، بلکه گفتارتان به تمامی برای بنای دیگران بکار آید و نیازی را برآورده، شنوندگان را فیض رساند. هرگونه تلخی، خشم، عصبانیت، فریاد، ناسزاگویی و هر نوع بدخواهی را از خود دور کنید…”
در هیچکدام از این آیات نمی بینیم که چنین عنوان شود که: اگر همسرتان آنطور که دلتان می خواست رفتار کرد با او مهربان باشید!
در این آیات می بینیم که هر کس مسئول رفتار خود می باشد و اگر شما احساس خشم دارید نباید آن را در تقصیرات همسر خود و اینکه چرا کارهای درست را انجام نمی دهد ببینید، بلکه باید خشم را از خود دور کنید. روح القدس به شما این قدرت را خواهد داد تا صبور باشید. صبر در هنگامیکه همه چیز بر وفق مرادتان است معنی ندارد. خود را فروتن کنید و آماده باشید تا ببخشید. حتی اگر در ابتدا برایتان خیلی سخت بنظر می آید.
شاید پیش آمده باشد که از رفتارهای همسرتان در مقابل دیگران و یا در مواقع مختلف حرص بخورید. اینطور بنظر می رسد که شما فکر و انرژی زیادی را برای چیزی که باور دارید او باید انجام دهد، صرف می کنید. گاهی فکر می کنیم که همسرمان منعکس کننده ماست در حالیکه در رساله یعقوب۱ : ۱۹ و ۲۰ می بینیم که خداوند می فرماید: “ای برادران عزیز من، هرکس در شنیدن تند و در گفتن آهسته و در خشم سست باشد. زیرا خشم انسان عدالت خدا را به عمل نمی آورد.”
حقیقتأ خشم ما عدالت را نه در زندگی خودمان و نه در نظر دیگران به ارمغان نمی آورد. شما مسئول افکار همسرتان نیستید. بگذارید او خود برخی از مسائل را با خداوند و زندگی شخصی اش تجربه کند. همانطور که خداوند به شما این اجازه را می دهد که شخصأ در روزهای زندگیتان مسائلی را تجربه کنید.
برخی اوقات نیز عصبانیت ما ناشی از افکار ماست، مثلأ همسرتان به شما می گوید “چرا این را اینجا گذاشتی؟” و ما می شنویم: چرا تو آنقدر احمق هستی که این را اینجا گذاشتی؟ خیلی از اوقات به علت باور غلطی که در ذهن خودمان وجود دارد عصبانی می شویم مثل اینکه فکر می کنیم بی ارزش هستیم و یا دیگران ما را احمق می پندارند … و به همین علت خشمگین شده و سعی داریم با عصبانیت و داد و فریاد به بقیه بفهمانیم که ما بی ارزش نیستیم.
پاره ای اوقات، ریشه خشم ما در ترسهای ماست. خیلی از خانمها از ترس اینکه مبادا همسرشان روزی آنها را رها کند، بی جهت عصبانی می شوند و با بدبینی و شک با همسرشان برخورد می کنند. این ترسها ریشه در آن دارند که ما به خداوند اعتماد نداریم، اگر واقعأ به خداوند اعتماد کنیم فکر نمی کنیم که کنترل همه چیز زندگیمان در دستان خودمان است و خود باید آنها را کنترل کرده و حل و فصل کنیم. امثال ۳ : ۵ و ۶ می گوید: “به تمامی دل خود بر خداوند توکل نما و بر عقل خود تکیه مکن. در همه راههای خود او را بشناس و او طریقهایت را راست خواهد گردانید.”
شاید امروز فقط تنها چیزی که برای درمان خشم خود نیاز دارید مرور و اصلاح افکاری است که باعث خشم در شما می شود. با دور ریختن افکار و باورهای غلط آرامش روح القدس را دریافت کنید.
برگرفته از
www.kathycollardmiller.com

دیدگاه خود را ثبت کنید
نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.بخشهای موردنیاز با * علامت گذاری شده اند.