نقش مخرب استرس در رابطه زناشویی

بارها و بارها شنیده و یا شاهد ازدواجهایی بوده ایم که عشق و صمیمیت جنسی در آنها از بین رفته است. گاهی ارتباط زن و شوهر فقط محدود به عنوان مادر/ پدر فرزندان می شود، یا آنکه رابطه صرفا تبدیل به رابطه ای محترمانه لیکن بدون جذابیت و شور و حال شده است. پرسش اینجاست که آیا بچه دار شدن و یا بالا رفتن سن به تنهایی باعث از بین رفتن کشش و صمیمیت اولیه در ازدواج بوده است؟

در زندگی امروز نقش استرس در تخریب صمیمیت زوج ها غیرقابل انکار است. با نگاهی واقع بینانه، تمامی زوجها لحظاتی توام با استرس را در رابطه خود تجربه می کنند. شاید این استرسها ناشی از شرایط زندگی یا ناشی از اشتباهات خود شما باشند، ولی بهرصورت برای همه زوجها این دوران وجود دارد که اگر بر اثر آن صمیمیت به فراموشی سپرده شود، رابطه رنگ عادت و یا اجبار می گیرد.

بسیاری از مواقع زوجها فراموش می کنند که صمیمیت به عنوان “جلا دهنده رابطه” در هر شرایطی می تواند عمل کند. زوجهایی که این صمیمیت را از دست می دهند و یا آنقدر درگیر مشغله های ذهنی در دنیای شخصی خودشان می شوند، در یک “جریان رابطه بیمار” بسیاری از با ارزش ترین داشته های زندگی خود را از دست می دهند و گاه نتایج این فقدان صمیمیت در رابطه غیرقابل جبران است.

برگرفته از

۱. Handnotes of Janice shaw. The Beverly Lattaye Institute. 2010