از دست دادن همسر

همه ما برای آینده و زندگیمان نقشه ها و آرزوهایی داریم، اما بعضی از این آرزوها هرگز به حقیقت نمی پیوندند و ما در موقعیتی قرار می گیریم که می گوئیم: “این آن زندگی نیست که آرزو داشتم”… یکی از آن موقعیتها، زمانی است که همسرمان دچار بیماری صعب العلاجی شده و یا او را از دست می دهیم. در این هنگام سئوالات بسیاری به ذهنمان هجوم می آورد.”چرا من؟ چرا ما؟؟؟”

بسیاری از مسیحیان هنگامی که با این شرایط مواجه شده اند بخصوص در مواردی که شفا حاصل نشده و علیرغم دعاهای بسیار، اراده خداوند مبتنی بر شفای فرد بیمار نبوده با چالش ایمانی عجیبی درگیر می شوند. اما چگونه می توان حضور خداوند را علیرغم شرایط دردناک و نامطلوب پیش آمده تجربه کرد؟

اولین چیزی که لازم است بیاد آوریم نیکویی خداوند است. اعتماد به نیکویی خداوند و اینکه او کنترل همه چیز را در دست دارد و آنچه که پیش آمده بخشی از نقشه او برای زندگی ما بوده، آرامش عجیبی را برایمان به ارمغان می آورد. به یاد آوردن اینکه خداوند قبل از اینکه ما به دنیا بیاییم، تعداد روزهای زندگی ما  را می دانسته، تسلی بسیار می بخشد. (مزمور ۱۳۹ آیه ۱۶).

می توانیم با بیاد آوردن (مزمور ۵۶ آیه ۳) از خداوند بخواهیم تا فیض ببخشد که در هر شرایطی به وی اعتماد کنیم. بیاد داشته باشیم که اگرچه این آن زندگی نیست که نقشه اش را داشتیم اما این که صلیب خود را برداشته و مسیح را پیروی کنیم اراده خود ما بوده است و چون نیکویی خداوند را بیاد آوریم، قادر خواهیم بود که بازهم در همین شرایط به وی اعتماد کنیم.

و از یاد نبریم که خداوند وعده داده است که یتیمان و بیوه زنان را دادرسی می کند و غریبان را دوست داشته، به ایشان خوراک و پوشاک می دهد (تثنیه باب ۱۰ آیه ۱۸).

برگرفته از:

Inside the broken heart. Julie Yarbrough. 2012. Publisher: Abingdon press. 2012. ISBN: 1426744447